Voor Sinterklaas kreeg ik ‘Hét zwangerschapsboekje’ cadeau: een leuk boekje met vragen aan de aanstaande ouders over de zwangerschap en het ouderschap.
Naast vragen als: Welke dingen mis je die je niet mag doen nu? En: Zorgt papa goed voor je? is er ook de diepzinnige vraag: Wat is volgens jou heel belangrijk of het belangrijkste in het leven?
Ondanks de gewichtigheid van de vraag had ik het idee dat ik er wel aardig antwoord op kon geven: “Doen wat je leuk vindt en wat goed voelt; luister naar je hart en naar je lichaam.”
Ook schreef ik iets over praten over je gevoelens en goed eten en bewegen om je goed te blijven voelen. En natuurlijk: geld is niet belangrijk.
Allemaal goedbedoelde en belangrijke adviezen. Maar hoe goed houd ik me daar zelf aan?
Sinds ik in april 2009 stopte met programmeren, maak ik me zorgen over de hoeveelheid geld die ik binnenbreng. Werken in een winkel is leuk, dat wel, maar veel levert het niet op. Bovendien weet ik dat ik best meer kan. Maar wat wil ik dan? Wat vind ik leuk? Mijn hart roept van alles, maar ernaar luisteren is moeilijk.
Goed eten is iets waarvan ik in ieder geval weet hoe het moet, alleen blijven snoep en chocolade een onweerstaanbare aantrekkingskracht op mij hebben. Die wedstrijd is al verloren voordat hij goed en wel begonnen is.
En bewegen: tja, nu ik niet meer werk, komt daar ook niet veel meer van. Behalve als zwangerschapsyoga onder de noemer bewegen valt?
Het is duidelijk dat we tegenwoordig dondersgoed weten wat belangrijk is, maar ernaar leven blijkt toch nog moeilijk te zijn.
Pas nu ik mijn baan kwijt ben en ik een uitkering heb, begin ik mijn geldzorgen los te laten. Ik deel mijn tijd in rondom dingen die ik leuk vind en niet om wat ik moet doen. Ik doe het lekker rustig aan, want daar vraagt mijn zwangere lichaam om. En tussen al het snoepen door dwing ik mezelf om een appel te eten en sinaasappelsap te drinken.
Misschien is er dan toch nog hoop..